سیاری از ما با اشتیاق فراوان برای تغییر دکوراسیون منزل یا محل کار خود اقدام به خرید گل‌های مصنوعی می‌کنیم، اما پس از مدتی کوتاه با منظره‌ای ناامیدکننده روبرو می‌شویم: گل‌هایی که رنگ‌پریده شده‌اند، لبه‌های پارچه‌شان ریش‌ریش شده یا ظاهری کاملاً پلاستیکی و “فیک” به فضا داده‌اند.

آیا تا به حال برایتان پیش آمده که هزینه‌ی زیادی بابت یک سبد گل طبیعی زیبا بپردازید و تنها پس از چند روز، با منظره‌ای غم‌انگیز از گلبرگ‌های پلاسیده و قهوه‌ای روبرو شوید؟

به عنوان سردبیر یک مجله دکوراسیون و کسی که سال‌هاست بر روی روانشناسی محیط کار تحقیق می‌کند، بارها شاهد بوده‌ام که چگونه یک محیط بی‌روح و خاکستری می‌تواند خلاقیت را در نطفه خفه کند. خستگی ذهنی و فشار چشم ناشی از زل زدن طولانی‌مدت به مانیتور، در فضایی که هیچ اثری از طبیعت در آن نیست، دوچندان می‌شود. بسیاری از ما به دلیل نبود نور کافی یا مشغله زیاد، قید گیاهان طبیعی را می‌زنیم و آگاهانه یا ناآگاهانه، اجازه می‌دهیم استرس محیط کار بر ما غلبه کند.

با نزدیک شدن به روزهای پایانی سال، دغدغه اصلی بسیاری از ما، چیدمان خانه‌ای است که طراوت و سرزندگی بهار را به نمایش بگذارد. اما حقیقت این است که گل‌های طبیعی با عمر کوتاه و قیمت‌های گزاف، اغلب پیش از پایان تعطیلات نوروز پژمرده می‌شوند. تماشای گلبرگ‌های پلاسیده روی سفره هفت‌سین، نه‌تنها حس خوشایندی ندارد، بلکه یادآور هزینه‌ای است که به سرعت از دست رفته است.

تا به حال شده وارد خانه‌ای شوید و احساس کنید همه چیز مرتب است، اما «چیزی» کم است؟
مشکل دقیقاً همین‌جاست: رنگ. بسیاری از افراد گل مصنوعی می‌خرند، اما چون رنگ مناسب دکوراسیون‌شان را انتخاب نمی‌کنند، نتیجه نهایی نه‌تنها زیبا نمی‌شود، بلکه فضا را بی‌روح و قدیمی نشان می‌دهد.